به گزارش خط قرمز : گیلان در حالی یکی از مقاصد اصلی سفر و گردشگریدر کشور به شمار می‌رود که نظام درمانی آن باید علاوه بر پاسخگویی به نیازهای جمعیت بومی، آماده ارائه خدمات به جمعیت شناوری باشد که در بخش قابل توجهی از سال وارد استان می‌شوند؛ موضوعی که ضرورت توسعه زیرساخت‌های درمانی، افزایش ظرفیت خدمات تخصصی و فوق‌تخصصی و تقویت توان پاسخگویی مراکز درمانی استان را دوچندان کرده است.

‎وضعیت درمان در گیلان را نمی‌توان صرفاً بر اساس جمعیت ساکن استان ارزیابی کرد. حضور گسترده مسافران و جمعیت شناور، به‌ویژه در ایام پرتردد سال، فشار مضاعفی بر زیرساخت‌ها و مراکز درمانی وارد می‌کند. از همین رو، هرگونه بررسی درباره نظام سلامت گیلان باید هم‌زمان نیازهای جمعیت بومی و جمعیتی را که به‌صورت موقت وارد استان می‌شود، در نظر بگیرد.
‎در چنین شرایطی، توسعه زیرساخت‌های درمانی و افزایش ظرفیت ارائه خدمات تخصصی و فوق‌تخصصی، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. طی سال‌های اخیر، اجرای پروژه‌هایی از جمله کلان‌بیمارستان ۴۲۱ تختخوابی و سایت متمرکز لاکان، در کنار توسعه خدمات تخصصی و فوق‌تخصصی، بخشی از تلاش‌ها برای افزایش توان پاسخگویی نظام درمان استان بوده است.
‎در این میان، توسعه خدمات پیوند اعضا، فعال‌سازی ظرفیت‌های حوزه قلب و عروق و کت‌لب، ارائه خدمات پیشرفته‌ای مانند TAVI و گسترش امکانات تشخیصی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند دسترسی بیماران گیلانی به خدمات پیچیده درمانی را در داخل استان افزایش دهد و نیاز به مراجعه آنان به مراکز درمانی خارج از گیلان را کاهش دهد.
‎در حوزه درمان سرطان نیز توسعه زیرساخت‌هایی مانند پت‌سی‌تی و رادیوتراپی، در صورت تکمیل و بهره‌برداری، می‌تواند ظرفیت تشخیص و درمان بیماران را افزایش دهد. هم‌زمان، توسعه تجهیزات پزشکی در شهرستان‌ها و راه‌اندازی امکاناتی مانند MRI در تالش و تجهیزات پیشرفته چشم‌پزشکی، می‌تواند به توزیع متوازن‌تر خدمات درمانی در سطح استان کمک کند.
‎با این حال، گیلان همچنان با چالش‌هایی همچون کمبود نیروی انسانی، فشار کاری مراکز درمانی و نیاز به نوسازی و به‌روزرسانی تجهیزات مواجه است؛ چالش‌هایی که نمی‌توان از کنار آنها به‌سادگی عبور کرد. در عین حال، روند توسعه زیرساخت‌ها و راه‌اندازی خدمات جدید نیز در جریان است؛ روندی که در صورت تداوم و تکمیل، می‌تواند بخشی از نیازهای رو به افزایش استان را پاسخ دهد.
‎در نهایت، آنچه اهمیت دارد این است که نظام سلامت گیلان نه‌تنها باید برای جمعیت ساکن استان، بلکه برای جمعیت شناوری که در طول سال وارد این منطقه می‌شود نیز آمادگی ارائه خدمات داشته باشد. از این منظر، توسعه ظرفیت‌های درمانی گیلان صرفاً یک موضوع استانی نیست، بلکه بخشی از ضرورت‌های نظام سلامت در شمال کشور به شمار می‌رود.
‎واقعیت این است که تصویر سلامت گیلان را نمی‌توان در یک تیتر خلاصه کرد؛ استانی که از یک سو با چالش‌های جدی در حوزه درمان مواجه است و از سوی دیگر، در مسیر توسعه زیرساخت‌ها و افزایش ظرفیت خدمات تخصصی و فوق‌تخصصی حرکت می‌کند. مسیری که در صورت تکمیل پروژه‌های در دست اجرا و استمرار سرمایه‌گذاری، می‌تواند جایگاه گیلان را به‌عنوان یکی از محورهای مهم ارائه خدمات درمانی در شمال کشور بیش از پیش تقویت کند.